Cees Hagenbeek

Ludolf van Brunswijk

Vader:
Liudof im Derlingau, zn. van Brun im Derlingau.

Hij krijgt een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Bruno	*960		†1013		53	1	1

Catharina van Alpen

in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek

Catharina van Alpen, erfdochter van Hönnepel, Niedermörmter en Eyll, ovl. na 1500.

tr. op 23 jan 1453
met

Hendrik van Bronckhorst-Batenburg, zn. van Derick van Bronckhorst tot Batenburg en Anholt en Katharina van Gronsfeld (erfdochter van Gronsveld en Rimburg), heer van Gronsveld, Rimburg en Slenaken, begr. te Maastricht in 1496.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Dirk			†1508	Sonsbeek		1	1

Bruno Braunschweig

Bruno graaf Braunschweig.
990 Heerfahrt zur Unterstützung Mieszkos von Polen, 1002 Königskandidat. Graf des Nordthüringgau, Derlingau, Hastvala, Salthga, Gretinge, Flutwidde; v.Damm; gründet Braunschweig 990; mogelijk identiek met de Bruno die in 990 deelneemt aan de veldtocht om hertog Miseco van Polen tegen hertog Boleslaw te steunen; probeert (als ‘pinceps’) na de dood van Otto III in 1002 Duits koning te worden, maar verliest het van hertog Hendrik van Beieren die door bisschop Bernward van Hildesheim gesteund wordt, welke laatste hij daarop zoveel mogelijk schade berokkent; bezit grote goederen rondom Brunswijk en wordt kort na zijn dood als ‘graaf van Brunswijk’ aangeduid’.

Vader:
Ludolf (Dudo, Liudolf) graaf van Brunswijk, zn. van Liudof im Derlingau, ovl. in 994.

tr. circa 1003
met

Gisela von Schwaben, dr. van Herman II hertog von Schwaben (hertog) en Gerberga prinses van Bourgondië, geb. circa 11 nov 989, ovl. te Goslar op 15 feb 1043, begr. te Spiers (Domkerk), tr. (2) met Ernst I hertog van Oostenrijk, zn. van Luitpold van Babenburg (markgraaf van de Beierse Oostmark in Oostenrijk) en Richwara van Sualafeld. Uit dit huwelijk een zoon, tr. (3) met Koenraad II van Frankenland. Uit dit huwelijk een zoon.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ludolf	*1003		†1038		34	1	3

Theobald I Chartres van Blois

Vader:
Thibauld Vicomte van Chartres en Blois, zn. van Eudes I de Blois (Comte de Chartres) en Richilde de Wormsgau, geb. te Blois [Frankrijk] circa 880, Vicomte de Tours, Seigneur de Blois, ovl. te Blois [Frankrijk] circa 942, hij krijgt geen kinderen, tr. met

Moeder:
Richilde de Bourges (van Parijs, de Tours dit de France, de Gothie), dr. van Hugues II Comte de Bourges en Princesse Rothildis des Francs Occidental, geb. te Le Mans [Frankrijk] in 842, ovl. te Blois [Frankrijk] na 942, tr. (2) met Gerlon Théobald de Blois, zn. van Garnegaud de Blois (Vicomte de Blois (dynastie de Champagne)) en Hélène , geb. circa 880, Seigneur de Blois, ovl. circa 950. Uit dit huwelijk een dochter.

tr. circa 945
met

Liutgarde (Ledgard) van Vermandois, dr. van Heribert II van Vermandois en Adela van Neustrië, geb. te Vermand [Frankrijk] voor 922, Comtesse de Provins et d'une partie de la Champagne, ovl. op 14 nov 977, begr. te Matemoutier Abbey, Vermandois [Frankrijk] op 9 feb 978, tr. (1) met haar achterneef Willem 'Langzwaard' hertog van Normandië (Guillaume Longue Éépée de Normandie), zn. van Robert I le Rollon de hertog de Normandie (hertog van Normandië) en Poppa de Bayeux. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk 7 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Emma	*940	Blois [Frankrijk]	†1004	Chinon [Frankrijk]	64	1	1
2	Odo I	*950		†996	Marmoutier	45	1	2
3	Hildegard	*945		†1008		63	1	3
4	Lidelinde	*974	Bas-En-Basset [Frankrijk]	†1031	Montmorency [Frankrijk]	57	2	2
5	Agnès	*950	Blois [Frankrijk]				1	1
6	Alixe	*1035					1	1
7	Alvise	*945	Blois [Frankrijk]	†1022	Pithiviers [Frankrijk]	77	1	1

Bronnen:

1.	Stoute Schoenen, datum: 2024, plaats: Amsterdam, veld 1: Stoute Schoenen, veld 2: Bart van Loo, veld 3: De Bezige Bij, veld 2: 978 94 031 4791 8 (B 070) (blz/akte 519)

Liutgarde van Vermandois

Vader:
Heribert II van Vermandois, zn. van Heribert I graaf van Vermandois (Sire de Péronne et St-Quentin, Comte de Soissons, Comte de Meaux et de Soissons 1er duc de Vermandoi) en Beatrice Hildegarde Lieutgarde de Morvois (gravin van Parijs), geb. circa 880, ovl. te Saint-Quentin [Frankrijk] op 23 feb 943, tr. circa 907 met

Moeder:
Adela van Neustrië, geb. circa 892, ovl. na 943.

tr. (1) in 935
met

Willem 'Langzwaard' Longaspada hertog van Normandië¹ (Guillaume Longue Éépée de Normandie), zn. van Robert I le Rollon de hertog de Normandie (hertog van Normandië) en Poppa de Bayeux, geb. te Rouen (F) [Frankrijk] in 893, hertog van Normandië in 931, vermoord te Picquigny [Frankrijk] op 17 dec 942, begr. te Rouen (F) [Frankrijk], tr. (1) in 932 met zijn nicht Sprotta Adela uit Bretagne (Sprotta Adèla de Senlis), dr. van Bernhard I de Senlis (Écuyer, Seigneur de Senlis) en Adèle (Hildebrande, Cunégonde) de Vermandois (Duchese), geb. te Senlis [Frankrijk] circa 905, ged. in 945, ovl. te Rouen (F) [Frankrijk] op 9 mrt 955. Uit dit huwelijk 3 kinderen.

Sprotta Adela uit Bretagne.
Sprota was an early 10th century woman of obscure origin who became wife 'in the Viking fashion' (more danico) of William I, Duke of Normandy, by her becoming mother of his successor, Duke Richard I. After the death of William, she married a wealthy landowner, Esperleng, by him having another son, Norman nobleman Rodulf of Ivry.

The first mention of Sprota is by her contemporary, Flodoard of Reims. Although he does not name her, he identifies her under the year [943] as the mother of "William’s son [Richard] born of a Breton concubine". Elisabeth van Houts wrote "on this reference rests the identification of Sprota, William Longsword’s wife 'according to the Danish custom', as of Breton origin", and this could apply to someone of native Breton, Scandinavian, or Frankish ethnicity, the latter being the most likely based on her name spelling. The first to provide her name was William of Jumièges, writing in the second half of the 11th century. The name Sprota seems to contain the same root as the anthroponym Sprot found in the Domesday Book and in various place-names both in England such as Sprotbrough (Sproteburg 1086) and in Normandy like the Eprevilles, such as Epreville (Sprovilla 1025), which is at the same time Anglo-Saxon as Sprota,Anglo-Scandinavian and Scandinavian (see Sproti).

The non-Christian nature of her relationship with William became a source of ridicule for her son Richard. The French King Louis "abused the boy with bitter insults", calling him "the son of a whore who had seduced another woman's husband.".

At the time of the birth of her first son Richard, Sprota was living in her own household at Bayeux, under William's protection. William, having just quashed a rebellion at Pré-de Bataille (c. 936), received the news by a messenger that Sprota had just given birth to a son; delighted at the news William ordered his son to be baptized and given the personal name of Richard. William's steward Boto became the boy's godfather.

After the death of William Longsword and the captivity of her son Richard, she had been "collected" from her dangerous situation by the "immensely wealthy" Esperleng. Robert of Torigni identified Sprota's second husband[b] as Esperleng, a wealthy landowner who operated mills at Pîtres.

Willem 'Langzwaard' hertog van Normandië (Guillaume Longue Éépée de Normandie).
Willem was zoon van Vikingkoning Rollo en Poppa van Bayeux, vermoedelijk dochter van markies Berengar van Neustrië, en christen. Willem volgde zijn vader al kort voor diens overlijden in 928 op, omdat die niet meer in staat was om te regeren, als jarl van de Vikingen aan de monding van de Seine. Als graaf van Normandië (Normandië werd pas later tot een hertogdom gemaakt) huldigde hij de koning van West-Francië. Hij steunde de Vikingen van de Loire tegen Bretagne, wat er uiteindelijk toe leidde dat Bretagne onder gezag van Normandië kwam te staan. Rond 931 moest hij een opstand neerslaan van Noormannen die vonden dat Willem te veel was verfranst. In 935 sloot hij een politiek huwelijk met Liutgard van Vermandois, een dochter van Herbert II van Vermandois. Hij steunde in 936 de kroning van Lodewijk IV van Frankrijk maar koos al snel de kant van Hugo de Grote, en nam met hem deel aan de belegering van Reims en Laon. In 939 steunde Willem Herluinus van Montreuil die werd aangevallen door Arnulf I van Vlaanderen. Willem heroverde de strategisch gelegen stad Montreuil, die door Arnulf was bezet, en Herluinis huldigde Willem als zijn heer en stelde de Ponthieu onder zijn bescherming. Arnulf nodigde in december 942 Willem uit voor onderhandelingen te Picquigny. Daar aangekomen werd Willem echter door het gevolg van Arnulf vermoord, vermoedelijk door Arnulfs geadopteerde zoon (en onechte neef) Boudewijn van Cambrai.

Willem is een sleutelfiguur in de consolidatie van Normandië als feodaal vorstendom. Hij deed schenkingen aan de abdij van Mont Saint-Michel. Hij herbouwde de abdij van Jumièges omdat hij daar zijn oude dag wilde doorbrengen. Na zijn dood werd op zijn lichaam een sleutel gevonden van een kist waarin de stof voor een monnikspij bleek te zitten. Willem werd opgevolgd door zijn zoon Richard I van Normandië. Het lichaam van Willem Langzwaard ligt begraven in de kathedraal van Rouen.

Willem was volgens de more danico getrouwd met Sprota, een Bretonse, die hem zijn zoon Richard I van Normandië schonk. De "more danico" was het gewoonterecht van de Vikingen waardoor een man met meerdere vrouwen tegelijk getrouwd kon zijn, dit was dus geen kerkelijk huwelijk. Sprota hertrouwde met een rijke molenaar.

Het huwelijk met Liutgard van Vermandois bleef kinderloos.

tr. (2) circa 945
met

Theobald I Chartres graaf van Blois (Le Tricheur Theobald I Of Champagne), zn. van Thibauld Vicomte van Chartres en Blois (Vicomte de Tours, Seigneur de Blois) en Richilde de Bourges, geb. te Blois [Frankrijk] circa 920, graaf van Blois, ovl. op 16 jan 975.

Uit dit huwelijk 7 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Emma	*940	Blois [Frankrijk]	†1004	Chinon [Frankrijk]	64	1	1
2	Odo I	*950		†996	Marmoutier	45	1	2
3	Hildegard	*945		†1008		63	1	3
4	Lidelinde	*974	Bas-En-Basset [Frankrijk]	†1031	Montmorency [Frankrijk]	57	2	2
5	Agnès	*950	Blois [Frankrijk]				1	1
6	Alixe	*1035					1	1
7	Alvise	*945	Blois [Frankrijk]	†1022	Pithiviers [Frankrijk]	77	1	1

Bronnen:

1.	Stoute Schoenen, datum: 2024, plaats: Amsterdam, veld 1: Stoute Schoenen, veld 2: Bart van Loo, veld 3: De Bezige Bij, veld 2: 978 94 031 4791 8 (B 070) (blz/akte 519)

Arnulf II van Vlaanderen

Vader:
Boudewijn III van Vlaanderen, zn. van Arnulf I de Grote graaf van Vlaanderen (graaf van Vlaanderen 918) en Adele van Vermandois, geb. circa 940, Co comte de Flandres et d'Artois de 958/962 avec son père, ovl. op 1 nov 962, tr. circa 961 met

Moeder:
Mathilde Billung von Sachsen, dr. van Herman Billung hertog van Saksen en Hildegard von Westfalen, geb. te Saksen in 944, ovl. op 25 mei 1008, tr. (2) met haar neef Godfried van Verdun. Uit dit huwelijk 15 kinderen.

tr.
met

Rozala van Ivrea (Rozala of Suzanna van Ivrea), dr. van Berengarius II van Ivrea (koning van Italië) en Willa van Arles, geb. circa 950, ovl. te Gent [België] in 1003, tr. (2) met Robert II 'de Vrome' (Robert II) koning van Frankrijk. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Boudewijn IV	*975		†1035	Gent (St. Pietersabdij] [België]	59	3	5
2	Aubert	*987	Gournay-Sur-Marne [Frankrijk]	†1035	Gent [België]	48	1	1

Rozala van Ivrea

Vader:
Berengarius II van Ivrea, zn. van Adalbert Markgraaf van Ivrea van Italië (markgraaf) en Gisela van Friuli, geb. te Bamberg [Duitsland] circa 900, koning van Italië, ovl. te Bamberg [Duitsland] op 6 aug 966, tr. tussen 930 en 931 met

Moeder:
Willa van Arles (van Tuscië), dr. van Boso VI van Arles (markgraaf van Toscane) en Willa van Opper-Bourgondië (Princesse), ovl. te Bamberg [Duitsland] in 966, tr. (2) met Hendrik van Bourgondië. Uit dit huwelijk geen kinderen.

tr. (1)
met

Arnulf II van Vlaanderen, zn. van Boudewijn III van Vlaanderen (Co comte de Flandres et d'Artois de 958/962 avec son père) en Mathilde Billung von Sachsen, geb. tussen 961 en 962, ovl. te Gent [België] op 28 mrt 989, begr. te Gent (St. Pietersabdij] [België] op 4 apr 989.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Boudewijn IV	*975		†1035	Gent (St. Pietersabdij] [België]	59	3	5
2	Aubert	*987	Gournay-Sur-Marne [Frankrijk]	†1035	Gent [België]	48	1	1

tr. (2) voor 1 apr 988, (gesch. in 922)
met

Robert II 'de Vrome' (Robert II) koning van Frankrijk (Robert II le Pieux de France), zn. van Hugo I Capet (koning van Frankrijk) en Adelheid van Poitou, geb. te Orléans [Frankrijk] op 27 mrt 972, koning van Frankrijk, ovl. te Melun [Frankrijk] op 20 jul 1031, begr. te Saint Denis [Frankrijk], tr. (2) met Constance Blanche (Constance) van Provence, dr. van Wilhelm I le Liberateur van Provence en Arles (graaf van Provence en Arles) en Blanche (Adelaide) van Anjou (Comtesse de Gâtinais, Dame du Gâtinais et de Férréol, Reine de Franc). Uit dit huwelijk 7 kinderen.

Robert II 'de Vrome' koning van Frankrijk.
Schoof zijn eerste twee echtgenotes aan de kant om tenslotte bij Constance zeven kinderen te krijgen Dynastie des Capétiens - Roi de France (996 -1031), Duc de Bourgogne (1001-1031.

Wilhelm I le Liberateur van Provence en Arles

Wilhelm I le Liberateur van Provence en Arles (Guillaume I le Libérateur le Grand de Provence).
970 Graf von Arles und Provence, 979 Markgraf.

Guillaume I van Provence, genaamd de Bevrijder, (geboren ca. 955 – gestorven voor Avignon in 993, na 29 augustus). .

Zoon van Boson II, graaf van Arles, en van Constance van Provence, was hij achtereenvolgens graaf van Avignon (962), graaf van Provence (972), markies van de Provençaalse Provence (979) en prins van geheel Provence (991). Vanwege een oom die eveneens Guillaume heette, wordt hij soms Guillaume II van Provence genoemd. .

Guillaume en zijn oudere broer Roubaud volgen hun vader Boson en hun oom, die eveneens Guillaume heette, op tussen 962 en 966. Het graafschap Provence behoort hun in onverdeeldheid toe, waarbij Guillaume graaf van Avignon wordt en Roubaud graaf van Arles, overeenkomstig de verdeling die in de vorige generatie tussen hun vader en hun oom was gemaakt. .

Hij trouwt tussen 968 en april 970 met Arsinde van Comminges, dochter van Arnaud, graaf van Comminges, en van Arsinde van Carcassonne. .

Als Arsinde, zijn eerste vrouw, soms is verward met Adélaïde, zijn tweede, om er slechts één enkele echtgenote van te maken, is de controverse tegenwoordig beëindigd. .

Uit deze eerste verbintenis zouden geboren zijn: .

Odile van Provence, genaamd Odile van Nice (ca. 976–ca. 1032) .

Arsinde.

Ermengarde .

Na de ontvoering van abt Mayeul in juli 972 door Saraceense benden die zich sinds het einde van de 9e eeuw in het Massif des Maures hadden gevestigd, nemen graaf Guillaume en zijn broer Roubaud de leiding van het Provençaalse leger, versterkt door de troepen van Ardouin, graaf van Turijn. Zij achtervolgen de Moren (hooguit enkele honderden mannen), die zij verpletteren in de slag bij Tourtour in 973, en verdrijven hen vervolgens uit Provence. .

Deze militaire campagne tegen de Saracenen, gevoerd zonder de troepen van Conrad, maskeert in feite een onderwerping van Provence, van de lokale aristocratie en van de stedelijke en landelijke gemeenschappen die tot dan toe altijd de feodale omvorming en de comtale macht hadden geweigerd. Zij stelt Guillaume in staat de feitelijke opperheerschappij over Provence te verkrijgen en, met koninklijke toestemming, de fiscus van Provence te controleren. Hij verdeelt de heroverde landen onder zijn vazallen, zoals het gebied van Hyères aan de heren van Fos, beslecht geschillen en schept zo de Provençaalse feodaliteit. .

Met Isarn, bisschop van Grenoble, onderneemt hij de herbevolking van de Dauphiné en staat hij een Italiaanse graaf, genaamd Ugo Blavia, toe zich begin jaren 970 bij Fréjus te vestigen om de gronden opnieuw in cultuur te brengen.

Zoals zijn vader Boson laat Guillaume zich adviseren door een burggraaf die hem vanaf 977 bij al zijn verplaatsingen vergezelt, en hij steunt op een belangrijke groep rechters om recht te spreken. .

Toen hij in 979 markies van Provence werd, vestigde hij zich begin jaren 980 in Arles. Zijn eerste vrouw Arsinde van Comminges (ca. 950–983) komt te overlijden; hij trouwt in 984 in deze stad, tegen de wil van de paus, met Adélaïde van Anjou, die zich zojuist had gescheiden van haar echtgenoot, de toekomstige koning van Frankrijk, Lodewijk V. .

Het paar zal minstens twee kinderen hebben: .

Guillaume II van Provence (ca. 981 – vóór 30 mei 1018) .

Constance van Arles (986–1032), koningin van Frankrijk door haar huwelijk met Robert II rond het jaar 1000 .

Adélaïde en een andere dochter, Ermengarde van Arles, wier afstamming meer betwist wordt; Ermengarde van Arles trouwt later met Robert I van Auvergne. .

Om al deze redenen is hij een belangrijk personage in de kronieken van Raoul Glaber, die hem hertog noemt, en hij verschijnt in een oorkonde van 992 met de naam pater patriae. .

Aan het einde van zijn leven wordt Guillaume zeer vroom en geeft hij talrijke goederen terug aan de wereldlijke bezittingen van de Kerk. Reeds in 991, op verzoek van de bisschop van Fréjus, Riculf, die in Arles bij de prins smeekt om de teruggave van de oude domeinen van het bisdom, stemt Guillaume in met dit verzoek en schenkt hem bovendien de helft van Fréjus en het dorp Puget.

In 992 geeft hij eveneens belangrijke domeinen in de Camargue terug aan het klooster Saint-Jean van Arles.

In 993, zich stervende voelend in de stad Avignon, waarvan hij graaf was geweest, neemt hij de monnikspij aan en roept hij abt Mayeul om zijn ziel te verlichten. Hij doet restituties en schenkingen aan de abdij van Cluny, en omringd door de menigte van zijn onderdanen gaat Guillaume van Provence in deze stad uit het leven, kort na 29 augustus 993. .

Voor zijn dood spreekt hij de wens uit begraven te worden in Sarrians, bij Carpentras, in het priorij dat in aanbouw is op het domein dat aan de Bourgondische abdij is geschonken.
Ridder, graaf van de Provence, Arles, Gevaudan, markies van de Provence 973, graaf van de Provence.

Willem I van Provence, ook wel de Bevrijder genoemd (geboren ca. 955 - overleden voor Avignon in 993, na 29 augustus), was de zoon van Boson II, graaf van Arles, en Constance van Provence. Hij was achtereenvolgens graaf van Avignon (962), graaf van Provence (972), markies van het Arlesische deel van de Provence (979) en prins van heel de Provence (991). Omdat hij een oom had die ook Willem heette, wordt hij soms Willem II van Provence genoemd.

Willem en zijn oudere broer Roubaud volgden hun vader Boson en hun oom, eveneens Willem genaamd, op tussen 962 en 966. Het graafschap Provence behoorde hen gezamenlijk toe, waarbij Willem graaf van Avignon werd en Roubaud graaf van Arles, volgens de verdeling die in de vorige generatie tussen hun vader en oom was doorgevoerd. .

Hij trouwde tussen 968 en april 970 met Arsinde van Comminges, dochter van Arnaud, graaf van Comminges en Arsinde van Carcassonne. .

Uit dit eerste huwelijk werden geboren: .
Odile van Provence, ook wel Odile van Nice genoemd (ca. 976 - ca. 1032) .
Arsinde .
Ermengarde .

Na de ontvoering van abt Mayeul in juli 972 door Saraceense bendes die sinds het einde van de 9e eeuw in het Massief van de Maures waren gevestigd, namen graaf Willem en zijn broer Roubaud de leiding van het Provençaalse leger op zich, versterkt door de troepen van Ardouin, graaf van Turijn. Ze achtervolgden de Moren (hooguit een paar honderd man) en verpletterden hen in de Slag bij Tourtour in 973, waarna ze hen uit de Provence verdreven. Deze militaire campagne tegen de Saracenen, uitgevoerd zonder de troepen van Conrad, maskeerde eigenlijk de onderwerping van de Provence, de lokale aristocratie en de stedelijke en landelijke gemeenschappen die tot dan toe altijd de feodale veranderingen en de grafelijke macht hadden geweigerd. Het stelde Willem in staat om de feitelijke suzereiniteit over de Provence te verkrijgen en met koninklijke instemming de belastingadministratie van de Provence te controleren. Hij verdeelde de heroverde gebieden onder zijn vazallen, zoals het gebied van Hyères aan de heren van Fos, bemiddelde in geschillen en creëerde zo het feodale systeem in de Provence. .

Samen met Isarn, bisschop van Grenoble, ondernam hij de herbevolking van de Dauphiné en gaf hij een Italiaanse graaf genaamd Ugo Blavia toestemming om zich in het begin van de jaren 970 in de buurt van Fréjus te vestigen om de landbouwgronden opnieuw in cultuur te brengen. Net als zijn vader Boson, liet Willem zich adviseren door een burggraaf die hem vanaf 977 bij al zijn verplaatsingen vergezelde, en hij vertrouwde op een groot aantal rechters om recht te spreken. .

Nadat zijn eerste vrouw Arsinde van Comminges (ca. 950-983) was overleden, trouwde hij in 984 in Arles, tegen de wil van de paus, met Adélaïde van Anjou, die net gescheiden was van haar echtgenoot, de toekomstige koning van Frankrijk, Lodewijk V. Het echtpaar kreeg minstens twee kinderen: .

Willem II van Provence (ca. 981 - voor 30 mei 1018).
Constance van Arles (986-1032), koningin van Frankrijk door haar huwelijk met Robert II rond het jaar 1000 .

Aan het einde van zijn leven werd Willem zeer vroom en schonk hij veel bezittingen terug aan de kerk. Al in 991, op verzoek van de bisschop van Fréjus, Riculf, die bij de prins in Arles om teruggave van de oude domeinen van het bisdom smeekte, ging Willem op dit verzoek in en schonk hij bovendien de helft van Fréjus en het dorp Puget. In 992 schonk hij ook belangrijke domeinen in de Camargue aan het klooster Saint-Jean d'Arles.

In 993, zich stervend voelend in de stad Avignon, waarvan hij graaf was geweest, nam hij het habijt aan en riep abt Mayeul om zijn ziel te verlichten. Hij deed restituties en schenkingen aan de abdij van Cluny, en omringd door de menigte van zijn onderdanen overleed Willem van Provence in deze stad, kort na 29 augustus 993. Voor zijn dood uitte hij de wens om begraven te worden in Sarrians, nabij Carpentras, in de priorij die in aanbouw was op de villa die aan de Bourgondische abdij was geschonken.

Vader:
Boso VII Taillefer Comte d'Arles (Boso III de Provence), zn. van Rotbold I 'd Arles en Ermengarde d'Aquitaine, geb. te Marseille [Frankrijk] circa 928, graaf van Avignon 935, graaf van Arles 949, ovl. te Centre [Frankrijk] in 968, tr. in 955 met

Moeder:
Constance van Vienne (Constance de Provence), dr. van Karel Constantijn graaf de Vienne en Theutberge d'Arles, geb. circa 935, Comtesse de Provence, ovl. tussen 961 en 965.

tr. (1) in 971
met

Arsende Commignes, geb. circa 935, ovl. in 983.

Uit dit huwelijk 2 kinderen.

tr. (2) in 983 (963)
met

Blanche (Adelaide) (Adélaide dite Blanche) van Anjou (Adélaïde Blance d' Anjou, Adelaide de Troyes), dr. van Fulco II 'de Goede' van Anjou (graaf van Anjou) en Gerberga le Maine (Comtesse du Maine), geb. te Angers [Frankrijk] (te Arles [Frankrijk]) in 946, Comtesse de Gâtinais, Dame du Gâtinais et de Férréol, Reine de Franc, ovl. te Arles [Frankrijk] (te Avignon [Frankrijk]) op 29 mei 1026, tr. (2) met Etienne III de Gevaudan, zn. van Bertrand I de Gevaudan en Émilgarde de Brioude de Provence. Uit dit huwelijk 4 kinderen, tr. (3) met Ludwig V "de Luie" koning van Frankrijk. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (4) met Geoffroy II de Gatinais, zn. van Geoffroi I de Gatinais (Ecuyer, Seigneur et Comte du Gâtinais) en Ava d'Auvergne (Princesse dans l'Île de Bretagne, Comtesse du Gâtinais). Uit dit huwelijk een zoon, tr. (5) met Raymond VI de Toulouse. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Blanche (Adelaide) van Anjou (Adélaïde Blance d' Anjou, Adelaide de Troyes).
Of Azalaïs, genaamd Blanche. Haar verwantschap en haar eerste huwelijk worden bevestigd door de Kroniek van Saint Pierre du Puy. Haar tweede en derde huwelijk worden bevestigd door Richer. Het is de Kroniek van Saint Maxence die haar de bijnaam Blanche geeft. Haar vierde huwelijk wordt bevestigd door de "Historia Francorum". .

Haar leven was bijzonder bewogen. Rond 970 trouwt zij in haar eerste huwelijk met Etienne, graaf van Gévaudan en van Forez, een zeer machtige heer uit het zuidoosten van Aquitanië die heerste over Brioude en Mende. Na de dood van Etienne, rond 976, neemt zij de voogdij op zich over haar drie zonen: Etienne, Pons en Bertrand, en bestuurt namens hen de twee graafschappen Gévaudan en Forez. Haar dochter Ada Mode trouwt met Aldebert, graaf van Périgord en van La Marche. Zij hertrouwt in haar tweede huwelijk met Raymond, graaf van Toulouse, die rond 979 overlijdt.

In 981 wordt het huwelijksproject tussen Adélaïde en de zoon van koning Lotharius, Lodewijk (hij is pas vijftien jaar oud), uitgewerkt. Lodewijk wordt koning van Aquitanië en het huwelijk wordt begin 982 gevierd in Vieux Brioude. Adélaïde wordt tot koningin van Aquitanië gekroond, wat dit titel wat meer gewicht geeft, aangezien de Angevijnse clan Gévaudan, Forez, Le Puy en het graafschap Chalon bezit. De hertog van Aquitanië, Guillaume Fier-à-Bras, is niet in staat zich tegen deze operatie te verzetten; hij is verlamd door de gevolgen van zijn relatie met de vicomtesse van Thouars. De vrouw van Guillaume, Emma van Blois, heeft zich teruggetrokken in Chinon en de graaf van Poitou kan niet rekenen op de hulp van Eudes I van Blois.

In de praktijk is het huwelijk van Adélaïde volledig kunstmatig en koning Lotharius beseft al snel dat hij in feite heeft gewerkt voor het huis van Anjou. In 983 komt hij, gesteund door een leger, zijn zoon Lodewijk ophalen en brengt hem terug naar Noord-Frankrijk. Het huwelijk wordt ontbonden wegens niet-consummatie en Adélaïde vlucht naar Arles. .

Kort daarna (984) hertrouwt Adélaïde met graaf Guillaume van Arles, graaf van Provence, een vriend van abt Mayeul van Cluny. Zij krijgen een dochter, Constance, de toekomstige echtgenote van de koning van Frankrijk, Robert II de Vrome.

Wanneer zij in 982 trouwt met de jonge Lodewijk V (nog geen koning van Frankrijk) in Vieille-Brioude, is zij al tweemaal weduwe: van graaf Étienne van Gévaudan (overleden in 970), met wie zij kinderen had, en van graaf Raymond van Toulouse (overleden in 978). Het te grote leeftijdsverschil en de losbandigheid van de jonge echtgenoot zullen de oorzaak zijn van haar echtscheiding in 984. Volgens Raoul Glaber, teleurgesteld in de capaciteiten van Lodewijk, manoeuvreert Adélaïde om hem te verlaten en vlucht zij naar haar familie in Provence, waar zij haar huwelijk (in 983) met de toekomstige koning van Frankrijk laat ontbinden.

Daarna vertrekt zij naar Arles en hertrouwt in 984, tegen de wil van de paus [bron nodig], met de graaf van Provence, Guillaume, bijgenaamd de Bevrijder. Hun dochter, Constance van Arles (986–1032), zal koningin van Frankrijk worden door haar huwelijk met Robert II in 1003. Het echtpaar zou een tweede dochter hebben gehad, Ermengarde van Arles, die later trouwt met Robert I van Auvergne.

Na de dood van Guillaume in 993 voert zij een langdurige regentschap, die de nieuwe adel de gelegenheid biedt zich herhaaldelijk tegen de grafelijke dynastie te keren. Er is een eerste opstand in 1008, die van de zonen van Nivelon de Signes, burggraaf van Guillaume, en vervolgens in 1009 is het de beurt aan Audibert en Rainaud van Châteaurenard. Deze nieuwe generatie adel verzet zich heftig tegen de religieuze schenkingen die door de markies en zijn entourage zijn gedaan. Zij moet ook ingrijpen na de dood van de nieuwe graaf Guillaume II, die in 1018 sneuvelt bij het beleg van het kasteel van Fos. De situatie wordt inderdaad kritieker wanneer de familie van Fos in opstand komt, wat leidt tot de dood van de graaf en Adélaïde ertoe dwingt externe hulp in te roepen, met name die van haar zoon uit een eerder huwelijk, Guillaume III Taillefer, graaf van Toulouse. .

De hypothese van een vijfde huwelijk van Adélaïde van Anjou, weduwe van de graaf van Provence, met Otto Guillaume, graaf van Bourgondië en van Mâcon, werd in 1907 voorgesteld door René Poupardin en later door andere historici overgenomen. Deze hypothese is uitsluitend gebaseerd op drie oorkonden die eenvoudigweg het bestaan bevestigen van een tweede echtgenote van Otto Guillaume met de naam Adélaïde, en op een pauselijke bul van paus Benedictus VIII, gericht aan onder anderen de wereldlijke leiders van Bourgondië en Provence, waaronder Otto Guillaume en Adélaïde, zonder melding te maken van een huwelijk tussen hen. Deze hypothese, die op geen enkel doorslaggevend bewijs berust, moet dan ook met voorzichtigheid worden beschouwd. .

Zij sterft in 1026, mogelijk in Avignon, aangezien het jaar van haar overlijden is genoteerd door een monnik van de abdij van Saint-André, nabij Avignon. Zij wordt begraven in Montmajour, een abdij nabij Arles die destijds werd beschouwd als de grafplaats van de grafelijke familie van Provence.

Lijst van haar bekende kinderen .

Van Étienne van Gévaudan: .

Pons van Gévaudan .

Bertrand van Gévaudan .

Étienne van Gévaudan, bisschop van Le Puy van 995 tot 998 .

een dochter met een onzekere naam (Ermengarde of Philippa), gehuwd met Guillaume, graaf van Auvergne .

Van Raymond van Toulouse:.

Guillaume III van Toulouse, graaf van Toulouse (978–1037) .

Van Guillaume I van Provence (na 982 of 984, geschatte datum van het huwelijk tussen Adélaïde en Guillaume): .

Guillaume II, graaf van Provence, overleden in 1019; hoewel de afstamming tussen Adélaïde en haar zoon Guillaume wordt bevestigd door talrijke contemporaine oorkonden en wordt aanvaard door middeleeuwse historici, blijven sommige genealogische compilaties hem beschouwen als de zoon van Arsinde van Comminges, de eerste vrouw van Guillaume de Bevrijder. .
Constance van Arles (ca. 986–1032), koningin van Frankrijk door haar huwelijk met koning Robert II de Vrome .

Overlijden .

Abdij van Montmajour – Arles, 13200, Bouches-du-Rhône, Provence-Alpes-Côte d'Azur, FRANKRIJK.
Gravin van Toulouse, van de Provence, koningin der Franken (982-984.

Uit dit huwelijk 5 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Constance	*984		†1034	Melun [Frankrijk]	50	1	7
2	Willem	*980		†1018		38	1	2
3	Lucie	*983					2	2
4	Adelaide	*992	Spanje	†1036	Besalu [Spanje]	44	1	3
5	Toda	*978		†1020	Besalu [Spanje]	42	1	3

tr. (3) circa 971
met

Arsinde de Comminges, dr. van Arnaud I de Comminges Comte de Carcassona de Rasès i de Conserans (Graaf van Carcassonne, Couserons, Razes) en Arsenda Comtessa de Carcassona i de Rasès (Comtesse de Carcassonne, Comtesse de Razès), geb. circa 935, ovl. in 983.

Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ermingarde	*971		†1032		61	1	2

Berengarius II van Ivrea

Vader:
Adalbert Markgraaf van Ivrea van Italië, zn. van Anscharius II van Oscheret (markgraaf van Ivrea, graaf in de Oscheretgouw (Ouche bij Dijon)), markgraaf, ovl. circa 923, tr. (2) met Ermengard van Tuscië, dr. van Adalbert II van Tuscië (Markies van Toscana, graaf van Canossa) en Bertha van Lotharingen, geb. circa 901, ovl. na feb 932. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (1) voor 900 met

Moeder:
Gisela van Friuli, dr. van Berengarius I van Friuli (Koning van Italië) en Bertila gravin van Spoleto, geb. tussen 880 en 885, ovl. na 13 jun 910.

tr. tussen 930 en 931
met

Willa van Arles (van Tuscië), dr. van Boso VI van Arles (markgraaf van Toscane) en Willa van Opper-Bourgondië (Princesse), ovl. te Bamberg [Duitsland] in 966, tr. (2) met Hendrik van Bourgondië. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Ermengard van Tuscië.
soll sehr schön und liebreizend, aber auch ränkevoll gewesen sein. Sibylle griff mehrmals intrigierend in die burgundische Politik ein.

Uit dit huwelijk 5 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Adalbert	*932		†972	Autun [Frankrijk]	40	1	1
2	Rozala	*950		†1003	Gent [België]	53	2	2
3	Urraca/Junca	*966		†1007		41	1	3
4	Gerberga			†945			1	1
5	Adelida						1	2

Willa van Arles

Vader:
Boso VI van Arles (Markgraf v. Tuscien), zn. van Theobald Thibaut Le Riche graaf van Arles (Graaf van Arles) en Bertha van Lotharingen, geb. te Arles [Frankrijk] in 885, markgraaf van Toscane, ovl. na 936, relatie met

Moeder:
Willa van Opper-Bourgondië, dr. van Rudolf I koning van Opper-Bourgondië en Willa van Bourgondië, geb. te Beaune [Frankrijk] in 888, Princesse, ovl. na 936.

tr. (1) tussen 930 en 931
met

Berengarius II van Ivrea, zn. van Adalbert Markgraaf van Ivrea van Italië (markgraaf) en Gisela van Friuli, geb. te Bamberg [Duitsland] circa 900, koning van Italië, ovl. te Bamberg [Duitsland] op 6 aug 966.

Uit dit huwelijk 5 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Adalbert	*932		†972	Autun [Frankrijk]	40	1	1
2	Rozala	*950		†1003	Gent [België]	53	2	2
3	Urraca/Junca	*966		†1007		41	1	3
4	Gerberga			†945			1	1
5	Adelida						1	2

tr. (2)
met

Hendrik van Bourgondië.

Adalbert van Ivrea

Vader:
Berengarius II van Ivrea, zn. van Adalbert Markgraaf van Ivrea van Italië (markgraaf) en Gisela van Friuli, geb. te Bamberg [Duitsland] circa 900, koning van Italië, ovl. te Bamberg [Duitsland] op 6 aug 966, tr. tussen 930 en 931 met

Moeder:
Willa van Arles (van Tuscië), dr. van Boso VI van Arles (markgraaf van Toscane) en Willa van Opper-Bourgondië (Princesse), ovl. te Bamberg [Duitsland] in 966, tr. (2) met Hendrik van Bourgondië. Uit dit huwelijk geen kinderen.

tr. circa 955
met

Gerberga van Mâcon (van Chalon), dr. van Leotald I de Mâcon (graaf van Mâcon en de Spolete et de Besançon) en Berta , ovl. circa 990, tr. (2) met Hendrik I (Hendrik) Hertog van Neder-Bourgondië (Eudes-Henri dit "Henri le Grand" de Bourgogne), zn. van Hugo (de Grote) Hertog de France en Hadewig van Saksen. Uit dit huwelijk een zoon.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Odo	*958	Ivrea [Italië]	†1026	Dijon [Frankrijk]	68	1	4

Gerberga van Mâcon

Vader:
Leotald I (Litaud) de Mâcon, zn. van Alberic I Alberic I de Narbonne (Vicomte de Narbonne, Comte de Mâcon (911), Seigneur de Bracon et de Salins (930)) en Attelane Tolosana de Macon, geb. te Mâcon [Frankrijk] in 910, graaf van Mâcon en de Spolete et de Besançon, ovl. te Mâcon [Frankrijk] in 979, tr. (1) met zijn achternicht Irmgard van Vergy (Ermengarde de Chalon), dr. van Manasse I van Vergy Comes de Chalons (Comte de Chalon, de Beaune et de Langres) en Irmgard van Opper-Bourgondië, ovl. in 931. Uit dit huwelijk 2 kinderen, relatie (2) met

Moeder:
Berta .

tr. (1) circa 955
met

Adalbert van Ivrea, zn. van Berengarius II van Ivrea (koning van Italië) en Willa van Arles, geb. tussen 932 en 936, koning van Italië, ovl. te Autun [Frankrijk] tussen 972 en 975.

Adalbert van Ivrea.
Hij was medekoning van zijn vader Berengarius II van Italie 950/62 en graaf van Aosta. In 963 werden beiden als koning van Italie afgezet, waarop Adalbert met zijn vrouw en zoon uitweek naar Frankrijk, waar hij ca. 972/975 overleed.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Odo	*958	Ivrea [Italië]	†1026	Dijon [Frankrijk]	68	1	4

tr. (2) circa 972
met

Hendrik I (Hendrik) Hertog van Neder-Bourgondië (Eudes-Henri dit "Henri le Grand" de Bourgogne), zn. van Hugo (de Grote) Hertog de France en Hadewig van Saksen, geb. circa 948, hertog Neder-Bourgondië, ovl. te Château Pouilly-sur-Saône [Frankrijk] op 21 okt 1002, tr. (2) voor apr 992 met Gersende van Gascogne. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (3) in 998 met Mahaud (Mahaut) de Châlon-Sur-Saône (Mathilde de Chînon), dr. van Lambert de Châlon-sur-Saône (Comte de Châlon-sur-Saône (956-978) et d'Autun) en Adelaide de Macon (Comtesse de Chalon de Donzy et de Beaume), geb. in 965, vrouwe van Douzy (Dame de Donzy), ovl. in 1016 (1018). Uit dit huwelijk geen kinderen, hij krijgt geen kinderen.

Hendrik I Hertog van Neder-Bourgondië (Eudes-Henri dit "Henri le Grand" de Bourgogne).
Comte de Nevers (956-980), Duc de Bourgogne, Comte d'Autun, Comte d'Avalon et Comte de Beaune (965-1002), Comte d'Auxerre (996-1000).

Eudes, later bekend als Henri, genaamd Henri de Grote (~948 - 15 oktober 1002), was hertog van Bourgondië, graaf van Autun, Avallon en Beaune. Hij was de suzerein van de graven van Chalon, Tonnerre, Nevers en Auxerre, en waarschijnlijk ook van de graven van Mâcon en Oscheret. .
Aanvankelijk heette hij Eudes en was hij geestelijke toen zijn broer Otton, hertog van Bourgondië, in 965 overleed. Vervolgens kozen de Bourgondische graven hem als hertog, waarna hij de naam Henri aannam.

In 990 diende Foucher, prior van het prioraat Saint-Léger bij Pontarlier, een klacht in tegen abt Guillaume de Volpiano van de abdij Saint-Bénigne in Dijon over het bos van Haute-Serve in Cessey-sur-Tille. Zijn klacht was gericht aan Eudes-Henri, hertog van Bourgondië en voogd van Saint-Léger, Otte-Guillaume van Bourgondië, graaf van Mâcon en Bourgondië en voogd van Saint-Bénigne, en Brunon de Roucy, bisschop van Langres. De betrokken partijen werden uitgenodigd om het bos te inspecteren, in aanwezigheid van graaf Richard van Dijon en verschillende edelen die belast waren met het beslechten van het geschil. Zij stelden een een-op-een gevecht voor. Op de vastgestelde dag verscheen de prior van Saint-Bénigne, maar zijn tegenstander trok zich terug.

Eudes-Henri hechtte veel waarde aan orde in religieuze instellingen. Zijn halfbroer Héribert was bisschop van Auxerre, maar het was Eudes-Henri die aan Sint Mayeul, abt van Cluny en persoonlijke vriend van hun broer Hugues Capet, vroeg om de regel van Sint-Benedictus te herstellen in de abdij Saint-Germain. Mayeul kwam persoonlijk om dit te doen en stelde Heldric aan als abt om hem op te volgen. Héribert en Eudes-Henri waren bijzonder zorgzaam en gul tegenover de abdij en abt Heldric.

Op verzoek van Gersende, de tweede vrouw van Eudes-Henri sinds 992, zorgde hij ervoor dat Heldric het klooster van Saint-Léger de Champeaux hervormde. Op 5 mei 999 woonde hij een grote ceremonie bij in de abdij Saint-Marcel-lès-Chalon, waar Hugues I van Chalon, graaf van Chalon en bisschop van Auxerre, Paray-le-Monial schonk aan abt Odilon de Mercœur van Cluny. Hun neef Robert de Vrome, koning van Frankrijk sinds 996, was ook aanwezig. Hij overleed in 1002 in het kasteel van Pouilly-sur-Saône ("Castrum Pulliacum super Ararim"), volgens Rodulfus Glaber, die ook vermeldde dat hij in oktober in Auxerre werd begraven. De datum van 15 oktober voor zijn overlijden wordt gegeven door het necrologium van de kathedraal van Auxerre. .

Gerberge van Chalon, dochter van Lambert, graaf van Chalon-sur-Saône .
Vervolgens Gersende van Gascogne, dochter van Willem, hertog van Gascogne .

Hij had geen kinderen uit zijn twee huwelijken, maar wel onwettige zonen die de oorsprong vormden van de heren van Vergy. Hij was de zoon van Hugues de Grote, hertog van Frankrijk, en Hedwige van Saksen, en de broer van koning Hugues Capet.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Eudes	*975					1	1

Friedrich van Luxemburg

Vader:
Siegfried van Luxemburg (von Moselgau)¹, zn. van Wicheric van Verdun en Cunégunde de Gand (prinses van Verdun), geb. te Verdun [Frankrijk] circa 915, ovl. te Trier [Duitsland] op 15 aug 998, relatie met

Moeder:
Hedwig van de Nordgau, ovl. na 13 dec 992, begr. te Trier [Duitsland].

relatie
met

Irmtrud (Ermintrudis) van Gleiberg (Wettergau), dr. van Heribert Graf van Gleiberg en Irmtrud von Avalgau, geb. circa 962, ovl. in 1024.

Uit deze relatie 6 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Otgiva	*985		†1030	Gent [België]	44	2	4
2	Giselbert	*1007		†1057		50	1	2
3	Frederik	*1003	Bar-sur-Aube [Frankrijk]	†1065		61	1	2
4	Irmtrud	*1000		†1057		57	1	1
5	Hermann I	*1015		†1075		60	1	1
6	Gisela	*1006					1	2

Bronnen:

1.	Genealogie der Graven van Holland, Uitgegeven: 1969, Plaats: Zaltbommel, Type: Genealogie der graven van Holland, Schrijver: Dr. A.W.E. Dek, Uitgever: Europese Bibliotheek (DEK/HOL) (blz. 11)

Irmtrud van Gleiberg (Wettergau)

Vader:
Heribert Graf van Gleiberg (von Kinziggau), zn. van Odon I Graf du Wetterau en Adèle (Hildebrande, Cunégonde) de Vermandois (Duchese), geb. circa 925, ovl. in 992, relatie met

Moeder:
Irmtrud (Ermentrud, Imiza) von Avalgau, dr. van Meringoz Graf in Geldern Und Zütphen en Gerberga van Lotharingen.

relatie
met

Friedrich Graf van Luxemburg, zn. van Siegfried van Luxemburg en Hedwig van de Nordgau, geb. circa 985, Comte en Moselle & Luxembourg, ovl. op 6 okt 1019.

Uit deze relatie 6 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Otgiva	*985		†1030	Gent [België]	44	2	4
2	Giselbert	*1007		†1057		50	1	2
3	Frederik	*1003	Bar-sur-Aube [Frankrijk]	†1065		61	1	2
4	Irmtrud	*1000		†1057		57	1	1
5	Hermann I	*1015		†1075		60	1	1
6	Gisela	*1006					1	2

Cronan alias Crinan Dunkeld

tr. circa 1000
met

Bethoc Kenneth McAlpin, dr. van Malcolm II Kenneth McAlpin (koning van Schotland 1005-1034) en Blanaid O'Brian (Prinsen van Munster).

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Duncan I	*1001		†1040	Pitgaveny	39	1	3

Bethoc Kenneth McAlpin

Vader:
Malcolm II Kenneth McAlpin, zn. van Kenneth II MacAlpin van Schotland (koning van Schotland 971-995) en Aegilfu van Leinster (Prinses van Leinster), geb. te Inverarary [Groot Brittanië] op 5 okt 950, koning van Schotland 1005-1034, ovl. te Glamis [Groot Brittanië] op 25 nov 1034, begr. te Iona [Groot Brittanië] op 3 dec 1034, tr. met

Moeder:
Blanaid O'Brian, dr. van Brian Bóruma Mac Cennetig de Munster (Propriétaire-Ard Rí, Imperator Scottorum) en Mor Nic Eidigean, geb. circa 966, Prinsen van Munster.

tr. circa 1000
met

Cronan alias Crinan Dunkeld, leke-abt.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Duncan I	*1001		†1040	Pitgaveny	39	1	3

Beorn Boresun

Hij krijgt een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Siward			†1055	York [Groot Brittanië]		1	1

Cornelis Romeijn

in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek

Cornelis Romeijn, ged. te Schiedam op 14 aug 1712, ovl. te Schiedam op 16 mrt 1776.

Vader:
Abraham Cornelis Romeijn, zn. van Cornelis Isaaks Romeijn en Annetje Gijsen, ged. te Schiedam op 14 jan 1685 (getuige: zijn oom Daniel Isaacks), otr. te Schiedam op 16 mei 1711, tr. te Schiedam op 31 mei 1711 met

Moeder:
Jannetje Jacobs de Gilde, dr. van Jacob Cornelisz de Gilde en Arijaentje Huijge Mack, geb. te Schiedam.

tr. te Schiedam op 12 mei 1736
met

Annetje Walraven, dr. van Willem Willemsz Walraven (meesterknecht in branderij op het hoofd te Schiedam) en Belletje Baarentsdr Witsenburg, ged. te Schiedam op 8 jul 1708, ovl. te Schiedam op 2 jan 1795.

Ealdred Bernica

Vader:
Aldred Ecgthryth, tr. met

Moeder:
NN of Northumbria, dr. van Walthoef of Northumbria.

Hij krijgt een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Aelfled						1	1

Willem Ooms

in
Kwartierstaat van drs Jasper (Jasper Jan) Pierik

Willem Ooms, geb. te Tilburg op 24 feb 1845.

Vader:
Petrus Arnoldus Ooms, zn. van Wilhelmus Ooms en Johanna Dorothea Venmans (baker), geb. te Tilburg op 23 jul 1820, ovl. te Sint-Michielsgestel op 31 mrt 1905, tr. te Tilburg op 25 apr 1844 met

Moeder:
Johanna van den Berg, dr. van Bernardus van den Berg en Johanna Cornelia de Vries, geb. te Tilburg op 23 nov 1819, ovl. te Tilburg op 11 nov 1899.